Raqs wa Risala, jaargang 4, nummer 22

 

In dit nummer van Raqs wa Risala is nu eens geen ‘zilveren’ danseres uit de Lage Landen aan het woord, maar een zilveren, bijna gouden danseres uit de Verenigde Staten. Hoe Tanya Lemani danste is te zien in de vele filmpjes die tegenwoordig online te vinden zijn.

Hetzelfde geldt voor andere gouden danseressen: de diva’s die in de vorige eeuw de Egyptische raqs sharqi elk hun eigen vorm hebben gegeven. Een cursus die deze danseressen als middelpunt heeft, daar kun je veel van leren.

Het Orientalicious Gala in Amsterdam was dit jaar bijzonder de moeite waard. Met Orit Maftsir als grote ster. Zij was ook één van de hoofdrolspeelsters in een documentaire over buikdans in Israel: Rakasa. Na deze film over danseressen Orit Maftsir, Tina Gadish en Tina Chatib volgde een debat over buikdans in context en Raqs wa Risala was erbij.

Mannelijk en vrouwelijk. Daar hebben we het vaak over in de orixebntaalse dans. Peter Verzijl is bezig met een onderzoek naar de beelden die leven en hoe die hun weg vinden in de lessen en in de optredens. In dit nummer zet hij de begrippen uiteen aan de hand van psychologische vakliteratuur.

Hoe zorg je ervoor dat je geen verlies lijdt met een buikdansevenement dat je organiseert? Rosanne Pouw heeft daarvoor een paar creatieve en handige tips.

Tot slot in dit blad een uitnodiging om mee te lezen met de redactie. De “Vertellingen van duizen-en-één nacht” hebben hun stempel gedrukt op ons vak. Wij gaan dat onderzoeken en lezen daar onder andere de mooie Nederlandse vertaling van Richard van Leeuwen voor.

Veel leesplezier!

Judith Scheepstra

Hoofdredacteur

Raqs wa Risala, jaargang 4, nummer 21

 

Lieve mensen, met dit prachtige weer is het zonde om lang binnen te zitten. Vandaar dat ik het kort houd met mijn voorwoord.

In dit nummer van Raqs wa Risala zijn weer interviews te lezen met ervaren vakvrouwen, zowel in de dans als in de videokunst. Verder een keur aan recensies: over een website die hard op weg is om xe9xe9n van de belangrijkste Nederlandstalige buikdanswebsites te worden, over de Benelux-buikdanskampioenschappen, en over het optreden van de in Egypte zo populaire Asmahan, samen met een Senegalese leeuw en meer.

Onze overdenkingen betreffen deze keer de buikdans als isolatiedans en een pleidooi om met onze voorstellingen te rekenen op een uitermate verwend publiek.

Om dit alles te kunnen schrijven zijn we naar Amsterdam afgereisd, naar Utrecht, Deurne en Den Haag, maar misschien heeft u als lezer wel zin in een reisje naar Egypte.

Veel leesplezier!

Judith Scheepstra

Hoofdredacteur

Raqs wa Risala, jaargang 4, nummer 20

De moord op onze collega Zahra Bahrami kan worden beschouwd als de schokkendste gebeurtenis in de Nederlandse buikdansgeschiedenis. We wensen familie en vrienden veel sterkte toe met het verwerken van dit verlies. Had de manier waarop Zahra Bahrami door de Iraanse autoriteiten is behandeld iets met haar beroep te maken? Journaliste Mina Saadadi, hoofdredacteur van Shahrzad News (onafhankelijke online nieuwsdienst voor en door Iraanse vrouwen), denkt van wel. 

Na zoiets gruwelijks is het moeilijk om weer over te gaan tot de orde van de dag. Toch is ook dit nummer van Raqs wa Risala weer gevuld met achtergronden en meningen over de orixebntaalse dans in heden en verleden. Peter Verzijl interviewde de veelzijdige Nadiya, die voor buikdansend Nederland een rooskleurige toekomst ziet. Zoals beloofd heeft hij zich ook weer gexebrgerd; cursisten zijn daarvoor een onuitputtelijke inspiratiebron. 

Irka Decker deelt met ons haar herinneringen aan danseres Salomxé, van wie zij zelf het vak heeft geleerd en die een mooie en interessante nalatenschap heeft achtergelaten. Rosanne Pouw denkt hardop na over het beroep van buikdanseres: kun je daarvan leven en zo ja, hoe zit het dan met de financixebn? 

Ook fotograaf Ronnos is weer van de partij met een serie mooie foto’s van de vijfde versie van Shimmy Shake. Ik zelf bezocht een balletvoorstelling in de sfeer van 1001 nacht en ging daarna op zoek naar de ontwerpen van Lxe9on Bakst, de beroemde kostuum- en decorontwerper uit de tijd van Mata Hari. 

Rest me nog onze vakgenoten in Noord-Afrika en het Midden-Oosten veel geluk en sterkte te wensen met alle ontwikkelingen. Ik hoop dat al hun wensen voor een vrij en goed leven in vervulling zullen gaan. 

Judith Scheepstra

Hoofdredacteur

Mata Hari – Sylvia Kristel (1985)

In deze film zijn drie dans scxe8nes te zien, interpretaties van de filmmaker van de dans van deze roemruchte artieste. De eerste is helemaal aan het begin van de film. Historisch gezien klopt er helemaal niets van, maar ik vind het toch interessant. Hieronder de andere twee scxe8nes.

 

Harum Scarum (1965) starring Elvis Presley

????Harum Scarum is een mooi voorbeeld van een musical met buikdans. Naast de vele liedjes zitten er vier dansscxe8nes in die je buikdans zou kunnen noemen. In het eerste clipje zie je een pleintje waarop een groep danseressen het publiek afleidt, zodat de collega's hun criminele werk kunnen doen. Het tweede clipje bevat een dansje van Elvis met een klein meisje dat als danseres nog in de leer is. In de derde clip moeten de danseressen opnieuw de aandacht op zich vestigen, zodat anderen hun slag kunnen slaan. Aan het einde van de film zie je een theatershow met buikdans op het podium en uiteraard weer de zang van Elvis Presley. Voor zolang het duurt is de film ook in zijn geheel te bekijken.

 

Harum Scarum (1965) starring Elvis Presley

????Harum Scarum is een mooi voorbeeld van een musical met buikdans. Naast de vele liedjes zitten er vier dansscxe8nes in die je buikdans zou kunnen noemen. In het eerste clipje zie je een pleintje waarop een groep danseressen het publiek afleidt, zodat de collega's hun criminele werk kunnen doen. Het tweede clipje bevat een dansje van Elvis met een klein meisje dat als danseres nog in de leer is. In de derde clip moeten de danseressen opnieuw de aandacht op zich vestigen, zodat anderen hun slag kunnen slaan. Aan het einde van de film zie je een theatershow met buikdans op het podium en uiteraard weer de zang van Elvis Presley. Voor zolang het duurt is de film ook in zijn geheel te bekijken.

 

The 7th Voyage Of Sinbad (1958)

In dit stukje film zien we eerst een groep buikdanseressen dansen door een feestzaal, terwijl de gasten arriveren. Even verderop is de dans te zien van een slangenvrouw. Let ook op de rijke aankleding van deze 7th Voyage Of Sinbad (1958).

 

The Golden Voyage of Sinbad (1973)

Als er xe9xe9n boek is dat ons beeld van het Midden-Oosten heeft bepaald, dan zijn het wel de "Vertellingen van 1001 nacht". Ook veel filmmakers lieten zich door de verhalen van Sheherazade inspireren. En een enkele uitzondering daargelaten, bevatten al die films xe9xe9n of meer scxe8nes met orixebntaalse dans. Hier twee dansscenes uit The Golden Voyage of Sinbad (1973). In de eerste danst een gewone buikdanseres (op 8:40), in de tweede danst xe9xe9n van de fantasiefiguren (op 7:10) waar de films over de avonturen van Sinbad altijd zo rijkelijk mee zijn gevuld. Voor zolang het duurt is de film ook in zijn geheel online te zien.

 

Raqs wa Risala, jaargang 4, nummer 19

Het zal weinig mensen in buikdansland ontgaan zijn dat de Egyptische danseres Dina in Nederland is geweest. Deze veel gekopieerde danseres is niet alleen een fenomeen, maar blijkt ook een sympathieke dansdocente, die zelf veel liever zou zien dat iedereen juist een eigen stijl ontwikkelt, zoals ook zij dat heeft gedaan. Een andere danseres van middenoosterse origine is onze eigen Anusch. Zij vertelt ons hoe zij verschillende dansstijlen heeft verkend, hoe haar dansloopbaan begon en hoe die er nu voorstaat.

Ook in dit eerste nummer van Raqs wa Risala van 2011 weer een interview met een (bijna) zilveren danseres. Yamina heeft vooral naam gemaakt met haar spectaculaire, avondvullende producties. Net als Tjarda, die een heel andere kant opging. Ook Tjarda experimenteert en combineert met verschillende dansstijlen en maakt daar intrigerende producties van. Over het hebben van een eigen stijl gesproken…. Een choreograaf om in de gaten te houden.

Wij van de Lage Landen vinden het heerlijk om ons te ergeren. Raqs wa Risala biedt hiervoor ruimschoots de gelegenheid, vooral omdat er uit die ergernissen ook veel te leren valt. Een spiegel, maar ook een lachspiegel.

In dit nummer ook aandacht voor een muzikant van eigen bodem. In een eerder nummer van Raqs wa Risala heeft u al kennis kunnen maken met Andy Kooren. Nu besteden we aandacht aan zijn eerste cd over veel gebruikte ritmes van de oriëntaalse dans.

 

Judith Scheepstra

 

Hoofdredacteur